" आठवणीतली ती "

प्रिय , रोजच्या सवयी प्रमाणेच तुला प्रिय म्हटलं पण माहित नाही तुला ते कितपत पटेल कारण तू माझासाठी तेव्हा जेवढा प्रिय होतास  तेवढाच आज ही आहेस असो.. आज या पत्रातून तुझ्याशी खूप बोलायचं आहे म्हणून तू वाचशील ना आठवत का तुला आपण एकमेकांना शेवटचे भेटलो होतो तेव्हा  खूप भांडण झाल होत मला वाटल होत की तू मागे वळून पाहशील पण तू शेवटच ही बघितलं नाहीस वळून मागे  खूप वाईट वाटत  तेव्हा खूप राग येत होता स्वताचा का अस झाल .....त्या दिवसापासून आज पर्यंत तुझ्या आठवणी शिवाय एक ही क्षण नाही गेला.... खुप वेळा मी माझा घरच्या ग्यालरीतून माझी लाडकी आराम खुर्ची, तिच्या लांब रुंद लटकणाऱ्या आयपोडवरची माझी सर्व आवडती गाणी ग्यालरीच्या बाहेरून घरात डोकावू पाहणार झाड, त्या झाडाच्या फांद्यामधून वितळत -वितळत हातांच्या तळव्यावर सांडणारा चंद्र ...सार आज उचकटून, फेकून द्यावास वाटतंय. रडावस वाटतंय, ओरडावस वाटतंय. पण बधीर झालेय मी! काहीच करता येत नाहीय. सुन्नपण माझायासकट व्यापून उरलंय . चंद्र हसत नाहीय , वारा  वाहता नाहीय ... तुला माहिती आहे का ? कारण तुझा आभास माझ्या आसपास...

अशी असते ती मैत्री... अशी असते ती मैत्री... मैफ़लीत रंगून जाते ती गायत्री जीवनात विलीन होऊन जाते ती मैत्री मैत्री हा असा एक धागा, जो रक्ताची नातीच काय पण परक्यालाही खेचून आणते आपल्याही मनाला जवळच करून ठेवते आपल्या सुख-दु:खात ती स्वत:ला सामावून घेते. मैत्री करण्यासाठी नसावं लागतं श्रीमंत आणि सुंदर त्याच्यासाठी असाव लागत फ़क्त मैत्रीचा आदर काहीजण मैत्री कशी करतात? उबेसाठी शेकोटी पेटवतात अन जणू शेकोटीची कसोटी पहातात. स्वार्थासाठी मैत्री करतात अन कामाच्या वेळेस फ़क्त आपलं म्हणतात. शेकोटीत अन मैत्रीत फ़रक काय? दोन्हीपण एकच जाणवतात. मैत्री करणारे खूप भेटतील परंतू निभावणारे कमी असतील मग सांगा, खरे मित्र कसे असतील? कधी भांडणाची साथ, कधी मैत्रीचा हात कधी प्रेमाची बात, अशी असते निस्वार्थ मैत्रीची साथ. वर्षा ०४.०७.११